23 papers
Dit onderzoek toont aan dat het Therapeutic Distance-framework, door syndroom-specifieke centroiden en statie-afhankelijke parameterrelevantie te integreren, de sterfte in de IC met een AUC van 0,83 nauwkeuriger voorspelt dan bestaande scores zoals SAPS-II en logistische regressie.
Een retrospectieve analyse van 443 patiënten met ernstig ARDS behandeld met VV-ECMO toont een U-vormig verband tussen de PaO2-waarden en de mortaliteit, waarbij de beste overlevingskansen worden gevonden bij een PaO2 tussen 90 en 123 mmHg, een bereik dat hoger ligt dan in niet-ECMO situaties.
Dit onderzoek toont aan dat het integreren van klinische expertise in het feature engineering-proces voor machine learning-modellen leidt tot efficiëntere, interpreteerbaardere en nauwkeurigere modellen voor het toewijzen van moleculaire endotypen bij patiënten op de intensive care.
Deze studie toont aan dat het opnemen van observationele proceskenmerken in sepsis-overlevingsmodellen de interne discriminatie verbetert, maar leidt tot een grotere domeinverschuiving en verslechterde externe generaliseerbaarheid, wat een afweging vereist tussen prestatie en transportabiliteit.
Dit artikel introduceert het 'Therapeutic Distance'-framework, dat patiëntmatching vervangt door orbit-matching om individuele behandeluitkomsten in de IC te voorspellen, en valideert dit met succes op 11.627 sepsispatiënten door een potentieel therapeutisch effect van vasopressine bij echo-gespecificeerde patiënten te identificeren, zij het als een hypothese-genererend besluitvormingssignaal en niet als causaal bewijs.
Dit onderzoek introduceert ICareFM, een transformer-gebaseerd fundamenteel model dat is getraind op meer dan één miljard datapunten van 16 kritische zorg-datasets wereldwijd en dat zonder lokale aanpassing of hertraining generaliseert over verschillende ziekenhuizen en klinische taken, waarbij het de prestaties van lokaal getrainde modellen en traditionele scores overtreft.
Deze studie identificeert en valideert via geïntegreerde bioinformatica en experimentele validatie zes nieuwe senescentie-geassocieerde genen (NFIL3, GARS, PIGM, DHRS4L2, CLIP4 en LY86) als veelbelovende biomerkers en therapeutische doelen voor sepsis en sepsis-geïnduceerd ARDS.
Deze studie valideert twee fysiologische ARDS-subfenotypes (Efficiënt en Restrictief) die niet alleen een sterke prognostische waarde hebben voor de sterfte, maar ook een significant interactie-effect vertonen met het PEEP-beleid, waarbij een hogere PEEP de overleving verbetert bij Restrictieve patiënten maar verlaagt bij Efficiënte patiënten.
Deze studie toont aan dat een contrastief transformer-model, getraind op hoge-resolutie hemodynamische data van bijna 9.000 hartchirurgie-patiënten, drie reproduceerbare subfenotypes identificeert met sterkere prognostische waarde dan traditionele methoden, waardoor de risicofractificatie en gepersonaliseerde zorg na operaties kan worden geoptimaliseerd.
Deze studie levert met behulp van grote genetische datasets het eerste menselijke bewijs dat hogere circulerende niveaus van alfa-1-antitrypsin een beschermend, causaal effect hebben op het risico op sepsis, wat SERPINA1 positioneert als een veelbelovende doelwit voor therapeutische ingrepen.
Deze studie introduceert een punt-van-zorg-graderingssysteem voor dynamische fibrinolyseresistentie bij sepsis, waarbij een hogere graad geassocieerd is met ernstigere ziekte en een verhoogd sterfterisico, terwijl verbetering in de graad leidt tot gunstiger klinische uitkomsten.
Deze studie analyseert de interindividuele variabiliteit in het lipoproteïne-proteoom bij 1134 sepsispatiënten en identificeert drie subfenotypes die correleren met ziekteernst en mortaliteit, waarmee een kwantitatieve score en machine learning-modellen worden ontwikkeld voor gepersonaliseerde therapie.
AKI-twinX is een verklaarbaar, orgaan-gestructureerd digitaal tweelingmodel dat de ontwikkeling van acute nierschade bij sepsis, het verloop van de ziekte en het sterfterisico voorspelt door interacties tussen hart en nieren te analyseren.
Deze globale bibliometrische analyse (1994-2025) onthult een kritische kloof tussen de neurologische kwetsbaarheid van kinderen op de intensive care en de beperkte, inconsistente en vaak ondergerapporteerde neurologische beoordelingsstrategieën in de literatuur, wat een uitbreiding van gestructureerde evaluaties naar alle kritiek zieke kinderen noodzakelijk maakt.
Deze externe validatiestudie toont aan dat hoewel de SOFA-2-score over het algemeen goed presteert bij het voorspellen van ICU-sterfte, de discriminatie significant verslechtert bij oudere patiënten en niet-Engelstaligen, wat de noodzaak benadrukt van regelmatige evaluatie van klinische voorspellingstools op demografische subgroepen.
Dit artikel introduceert de CarpeDiem-dataset, een uniek, dag-tot-dag klinisch dataset met 21.931 patiënt-dagen van 704 beademde patiënten met verdenking op longontsteking, die uitgebreide dagelijkse parameters en door artsen beoordeelde longontstekingsepisoden bevat om de klinische verloop van ernstige longontsteking beter te analyseren.
Dit artikel beschrijft het protocol voor een gerandomiseerde gecontroleerde studie in China die de effectiviteit en veiligheid onderzoekt van een combinatie van externe diafragma-pacing en hoge-flow zuurstof via een tracheostoma om het weanproces te versnellen bij patiënten met langdurige mechanische ventilatie.
Deze studie toont aan dat Multiscale Entropy (MSE), berekend uit hartslagvariabiliteit tijdens de eerste 24 uur van IC-opname, een betere voorspeller is van sterfte en orgaanfalen bij sepsis-patiënten dan traditionele ernstscores, met name in de groep die vasopressoren nodig heeft.
Deze studie toont aan dat het analyseren van afwijkingen in documentatiepatronen binnen elektronische patiëntendossiers, naast klinische variabelen, de voorspellende nauwkeurigheid voor sterfte in de IC bij patiënten met lage acute ernst significant verbetert.
Een prospectieve, landelijke cohortstudie in Frankrijk toonde aan dat de uitbraak van het influenza A(H3N2) subclade K-variant tijdens het seizoen 2025/26 niet leidde tot een verhoogde ziekenhuissterfte onder kritiek zieke patiënten wanneer er werd gecorrigeerd voor leeftijd en klinische kwetsbaarheid.